મેરો મન! કિતહી ન લાગે… શ્રેયાંસ જિણંદા!

સુખકર શ્રી શ્રેયાંસ જિણંદ સો, પ્રેમ વધ્યો ગુણરાગે. ||૧`|

સમતાભરી તુજ સૂરત નીકી,

દેખત હી હિત જાગે.||૨||

 

લગન લગી અટક્યો રહે અહનિશિ,

અલિ જ્યું કમલ પરાગે.||૩||

 

એતી નિવાજસ કરન મેં રાજી,

તુમ ગુણ એક વિભાગે.||૪||

 

 કહે “અમૃત” ઈતનો હી દીજે,

કછુઅન ચાહું આગે.||૫||